27 Kasım 2015 Cuma

Hollanda'ya Alışmak Vol.2

Bu yazının ilkini yazmamın üstünden 6 ay geçmiş. İşin garibi, bu dönemde burayı ziyarete gelen arkadaşlarımızın şaşırdığı çoğu şeye, bizim şaşırmamaya başlamış olmamız. Bu nedenle galiba bu yazı daha da geciktirirsem yazacak bir şeyler bulmakta daha çok zorlanacağım. O nedenle işe koyuluyorum, buyrun size yeni liste.
  1. Hollandalı satıcıların gözü tok olması. Mesela "bisikletim bu aralar daha zor duruyor, fren yada lastiklerimi değiştirmeli miyim?" diye sorup bisikletçinin benden en az 50 eur kazanma ihtimali varken, "hayır herşey yolunda, yağmurda böyle olması normal" demesi.
  2. Hava durumu saatlik, 3 saatlik, günlük veya haftalık olarak tahmin eden en az 3 hava durumu uygulamasının herkesin telefonlarında bulunması.
  3. Amerika'da bir, Türkiye'de iki kere yanaktan öperken, Hollanda'da üç kere yanaktan öpmek.
  4. "Sporuma, sosyal hayatıma veya çocuğuma yeterince zaman ayıramıyorum" deyip çoğu kişinin yarı zamanlı çalışması.
  5. 36 numara ayakkabı bulunca altın bulmuşçasına sevinmek.
  6. Sesli bir şekilde burun silmek.
  7. En kötü sözün "Kanser ol" demek olması. Hakaret olarak ise "asosyal" tarzı kelimeler kullanılması. Üzgünüm kırocanlar ama burada kadınlara haraket için kullandığınız "o..." kelimesi veya erkeklere söylediğiniz "ibne, homo" gibi kelimeleri yada her cümlenizin sonuna eklediğiniz "a... koyyımmm" lafları sökmez.
  8. İlkokul çocuklarının sizden iyi bisiklet kullanması.
  9. Dilenci olmaması.
  10. Sokak hayvanı olmaması ve barınaklardaki ilginin süper olması.
  11. Restoranların (hatta Dominos bile) ortalama 4'te açılması.
  12. Öğlen sıcak yemek yememek ve herkesin sandviçini yanında taşıması.
  13. Gençten yaşlıya, profesörden temizlik görevlisine herkesin mükemmel İngilizce konuşması.
  14. Birisine hediyesini verirken yanında fişini de vermek. Çünkü değişim kartı diye bir şey burada yok ve eğer fişini vermezseniz, verir misin diye isteyebilirler.
  15. Saç kesiminizi beğenmezlerse kötü olduğunu direkt söylerler ve kendilerinin direkt olmalarınla gurur duyarlar. Ancak Hollandalı olmayanlar bu davranışlarını direkt olmak değil, kaba olmak diye adlandırırlar. 
  16. Türkiye'deki "Alman usulü" lafının aslında Avrupa'da Hollandalılar'ın pintiliğinden dolayı "Dutch style" yada "Going Dutch" olarak bilinmesi.
  17. Bebekler ağlamaktan kıpkırmızı olsa bile ebeveynlerin veya bakıcıların ilgi göstermemesi.
  18. Emzirmeye karşı çıkmaları ve emzirenleri yargılamaları.
  19. Yaz-kış her hafta ayrı bir aktivite veya festival düzenlenmesi.
  20. Sabahın 6'sı olsun, yağmur yağsın, derece sıfırın altında olsun parkların ve sokakların koşan insanlarla dolu olması.
Devamını oku »

25 Kasım 2015 Çarşamba

Burası "Harlem" değil "Haarlem"

Haarlem deyince aklına Amerika gelenler parmak kaldırsın! Peki o aklınıza gelen Harlem'in adının Hollanda'daki Haarlem'den geldiğini söylesem... Hikaye kısaca şöyle: New York'u Hollandalılar keşfediyor, adını da New Amsterdam koyuyor. Sonra bizim Hollandalılar gidiyor şehri İngilizler'e satmak zorunda kalıyor. İngilizler de adını New York olarak değiştiriyorlar ama semtlerin adlarıyla pek oynamıyorlar. Harlem de o nedenle aynı kalıyor. Ancak New York'taki Harlem'in pek de iyi olmayan ünü, sizi Hollanda'daki Haarlem konusunda bir önyargı içine sokmasın. Haarlem tasarım butikleri, kafeleri, güzel evleri, nehir manzarası, yeldeğirmeni, şehir meydanı, kilisesi, müzeleri ile bana göre Hollanda'nın en şık şehri. 

Nasıl Gidilir? 
Amsterdam Centraal Station'dan trenler ile ortalama 15 dakikada, arabayla ise yarım saatte Haarlem’e ulaşabilirsiniz. Kondisyonuna güvenenler için ise yaz aylarında Amsterdam'dan 1,5 saatlik bir yolculuk ile Haarlem'e ulaşabilirsiniz. 

Nereleri Görmeli?
Haarlem şehir olarak evleri, nehri, sokakları ve şirin dükkanları ile çok güzel bir şehir. Aşağıdaki listedekileri görmenin yanı sıra, sokaklar arasında gezmeye de mutlaka zaman ayırın.
  • Grote Markt: Her Avrupa şehrinde olduğu gibi burada da bir şehir meydanı olmazsa olmaz. Haarlem'e aralık ayında gidecekler için, her sene aralık ortasında bu meydanda kurulan Noel pazarına zaman ayırmalarını tavsiye ederim.
    St Bavo ve Vleeshal
  • St. Bavo Kilisesi: Grote Markt'taki bu görkemli kiliseyi görmemenize imkan yok. İçerisini gezmek isterseniz, giriş ücreti 2,50 eur. 
  • Vleeshal veya De Hallen: Yine Grote Markt'ta göreceğiniz tuğladan yapılmış, eski görkemli bina aslında et haliymiş. Bugün ise modern sanatlar müzesi olarak hizmet veriyor.
  • Spaarne Nehri: Haarlem'in içinden geçen bu nehir manzarasını görmeden olmaz.
  • Teylers Müzesi: Hollanda'nın en eski müzesi, Spaarne nehrinin kenarında kendini belli ediyor. Çok ilgi çekici ve gezmekten sıkılmayacağınız bir müze. Kalıcı ve dönemsel sergiler hakkında detaylı bilgi websitesinde var, isme tıklayarak ulaşabilirsiniz.
    Frans Hal Müzesi
  • Frans Hal Müzesi: Hollanda'nın altın çağından bu yana Haarlem'in ne kadar önemli bir şehir olduğunu bu müze ile görebilirsiniz. Ayrıca çocuklu aileler için de güzel bir aktivite.
  • Corrie ten Boomhuis: Bu ev İkinci Dünya Savaşı'nda sığınma amacı ile kullanılmış ve 800 kişinin (tahmini) hayatını kurtarmıştır. Evi ziyaret etmek için 2,50 eur gibi bir bağış yapmanız gerekiyor.
  • "De Adriaan" Yeldeğirmeni: Ziyaretçilere açık sayılı yeldeğirmenlerinden biri. Fotoğraflamak için nehrin karşı tarafına geçmenizi tavsiye ederim.
  • Amsterdamse Poort: Haarlem'in eski şehir kapısı. Gidin, görün, fotoğrafını çekin. Gerçekten Orta Çağ'da gibi hissedeceksiniz.
Ne Yenir İçilir:
Eskiden kilise, günümüzde ise bira fabrikası olan Jopenkerk'te bira içilir, yemek yenir ve mutlu mesut mekandan ayrılınır. Hava güzelse Cafe de Vijfhoek'un terası tek geçilir. Atıştırmalıklar ve kahve için ise Wolkers, Bagels&Beans ve Mogador (tavandaki bisiklete dikkat) tavsiye edilir. "İtalyan mutfağı candır" diyenler ise Woodstone Pizza and Wine veya De Pizzabakkers'a (nakit kabul etmiyor, kredikartı yada banka kartı ile ödeme yapabilirsiniz) uğrayabilirler. 

Spaarne Nehri ve Teylers Müzesi

Devamını oku »

20 Kasım 2015 Cuma

Baklava Şehri Gaziantep

Çok severim Gaziantep'i. Kim sevmez ki? Şehirlerin en fıstığı! Başlığı baklava koymamın nedeni ise, buradaki yabancı arkadaşlarıma Gaziantep'i "Baklava City" olarak anlatmam, daha baklavanın ne olduğunu bilmeyeni görmedim :) 

Nasıl gidilir?
Ulaşım gayet kolay. Uçaklar gayet sık, fiyatlar da biraz önceden planlarsanız gayet uygun. Araba parketmek merkezde biraz sorun olabiliyor. Havaalanından Havaş var, şehir içinde de biraz yürüyün, o kadar götürceksin baklavaları lahmacunları, az da erit. 

Nerede kalınır?
Ben her gittiğimde konaklarda kalmaya çalışıyorum ve fiyatları da yüksek değil. İmam Çağdaş en merkezi yerlerden. Eğer burayı referans alıp otelinizi buraya yürüme mesafesinde ayarlarsanız çok rahat edersiniz. Programınızın yoğunluğuna göre değişse de Gaziantep'i gezmek için 2 gün yeterli olacaktır.

Nereleri görmeli?
  • Zeugma Mozaik Müzesi: Memleketimin gururu sayılabilecek modernlikte ferahlıkta bir müze. Kesin gidin, çok çok güzel. Çingene Kızı'nı görün. Merkezden minibüse atlayın önünde ineceksiniz. Aç karnına gidin. Nedenini "Ne yenir içilir" kısmında anlatacağım.
  • Gaziantep Kalesi: Manzarası güzel, içi gezilebiliyor ve Kurtuluş Savaşı'nın canlandırması bulunuyor.
  • Gaziantep Hayvanat Bahçesi: Özellikle çocuklu aileler burada güzel zaman geçirebilir. Çok başarılıdır.
  • Zincirli Bedesten: Antep'in en sevdiğim yeri. Ufak bir Kapalı Çarşı.
  • Bakırcılar Çarşısı: Hiç bir şey almasanız bile içinden geçin, bakır ustalarını izleyin.
  • Elmacı Pazarı: Tabiki de Gaziantepliler Almacı diyor, nar ekşisine nar eşkisi diyorlar. Burası da Mısır Çarşısı'nın ufağı gibi.
  • Bayazhan Kent Müzesi: Zeugma'yı gördükten sonra çok da ziyaret edilmesi şart olmayan bir müze bence. Ama Bayazhan'a gidin. Avlusundaki restoranda akşam yemeğinizi yiyin.
  • Emine Göğüş Mutfak Müzesi: Bir 15 dakikanız varsa uğrayın. Giriş ücreti de 3 TL'ydi ben gittiğimde. Hem eski bir Antep evini görme şansını yakalarsınız, hem de aileler nasıl yaşıyormuş biraz fikir sahibi olabilirsiniz. İsminde mutfak geçmesine aldırmayın.
  • Medusa Cam Eserler Müzesi: Burası da hızlı gezilebilecek ve yine giriş ücreti ben ordayken 3 TL olan bir müze. Varsa bir yarım saatiniz uğrayın bence.
Ne yenir içilir?
Bu bir gurme turudur, Antep'ten dönerken pantolonunuzun üst düğmesini açmak serbesttir. Ne nerede yenir, aşağıda yazdim. Not alabilirsiniz.
  • Baklava: Baklava için en bilinen iki adres Koçak ve İmam Çağdaş. Ben Koçak'ın ortamını ve çalışanlarının tavrını sevmediğimden İmam Çağdaş'ı tek geçerim. Bir de Zeki İnal var ki şöbiyeti dillere destan. Fıstıklı kurabiyeleri hepsinin çok güzel. Yanınızda götürmelik mutlaka kuru baklava alın, diğerleri bir kaç güne şekerleniyor.
  • Katmer: Bak çok canım çekti şimdi bunu yazarken. Baklavayı pek sevmem ama katmere ölür biterim. Zekeriya Usta en bilinen katmerci, bu işin ustası. Sabah erken gidin, 13.00'da kapatıyor amcam dükkanı. Bir de Gaziantep'in Orkide Pastanesi var ki her şeyi mi güzel olur adamların. Kahvaltısı zaten ünlüdür, katmeri taş fırında yapmıyor diye biliyorum ama yine de benim çok hoşuma gidiyor. Tabi zevk meselesi... Fiyatları normalin üstünde gelebilir ancak porsiyonları gayet büyük, bir katmeri iki hatta üç kişi yiyebilirsiniz.
  • Ciğer: Ali Haydar amcanın özenle hazırladığı ciğerleri çok meşhur. İlk Antep ziyaretimizde kaldığımız konağın sahibi anlattı. Bu adam sabahın 5'i gibi açarmış dükkanı, 7 gibi de bitermiş o ciğerler kaparmış dükkanı. Gidermiş et ve balık pazarına yeni taze ciğerlerden alırmış. Bunların her birini aynı boyda olacak şekilde küp küp kesermiş ve şişe koyarmış. Ciğerin kenarları daha ince diye onlar kalite kontrolden geçemeyip kavurma tavasında yerini alıyormuş. Pazartesi kapalıymış çünkü pazar günü et ve balık pazarı kapalı oluyormuş. Yeri Gaziantep Kalesi'nin alt tarafında, biraz garip bir yeri var. Bir de bu amcam kafasına esiyormuş bazen dükkanı günlerce açmıyormuş. Üzülmeyin Ciğerci Mustafa Kemal de şehrin olmazsa olmaz mekanlarından.
  • Küşleme: Küşleme yazdığıma bakmayın şimdi size bir adres vericem, adamın salatası bile efsane. Kebapçı Halil Usta! Burası Zeugma Müzesi'nin bir kaç sokak arkasında. Giderken mahalle garip gelebilir ama korkmayın gidin. Zeugma'ya aç gidin ve mutlaka Halil Usta'ya da uğrayın. Küşlemesi menüdeki en bomba şey. 
  • Kebap: Kebapçı Halil Usta'dan başka, İmam Çağdaş'ın da kebapları çok meşhurdur. Bu İmam Çağdaş şehrin simgesi gibi bir şey olmuş ve bence ününün hakkını veriyor. Lahmacunları da, Ali Nazik'i de çok meşhur.
  • Beyran: İçmedim, kokusundan bile rahatsız oldum ama Oki sevdiği için buraya yazmayı bir borç bildim. Sabah kahvaltı niyetine içilen bu çorba için Metanet Lokantasına marş marş...
  • Ev Yemekleri: İçli köfteler, çorbalar, dolmalar... En bilinen adres Aşina ama hiç tavsiye etmiyorum. Bir de Bayazhan var. Burası hem kebap, hem Antep ev yemekleri servis eden alköllü hoş bir mekan. Meyhane ve restoran olarak hanın avlusunda hizmet veriyorlar. Fasılı mı dersiniz, rakısı mı derseniz hepsi Bayazhan'da!
  • Kahve: Antep'e gidip de Tahmis Kahvesi'nde menengiç kahvesi eşliğinde okeye dönmeden, mars etmeden dönmek olmaz. Benim Antep'te akşamlarımı geçirmek için en sevdiğim mekan. Yazın terasında, kışınsa içeri de sobanın yanında... Ohhh mis...
  • Kahke: Bir çeşit kurabiye. Ben pek sevmesem de meşhur. Bir blogger olarak buraya not düşmeyi bir borç bildim.

Ne alınır?
  • Salça: İlk Antep ziyaretimde yine kaldığımız konağın sahibinin tavsiyesi ile Saçıbeyaz'ın salçaları ile tanıştım. Ev yapımı domates salçasını, otur kaşık kaşık ye. Biber salçası da domatesin hiç gerisinde kalmıyor. Ben bu salçaları Amsterdam'a taşıdım hey hey hey. Bu sene eylül başında aradım adamları dediler ki "Abla yeni salçalar kuruyor, yollayamam" yani öyle de dürüstler. Almacı (yada Elmacı) Pazarı'nda dükkanlarını görebilirsiniz.
  • Baharat: İpek pul biber, isot yine hep Saçıbeyaz'dan. Onları da taşıdım valla taaa buralara...
  • Bakır ürünler: Menemenlik bir bakır tas mı alırsınız yoksa Tahmis Kahvesi'nden aldığınız menengiç kahvesini pişirmek için çezve mi alırsınız bilmem ama Bakırcılar Çarşısı'ndan hepsini bulabilirsiniz. Gerçek bakır olduğundan emin olun.
  • Antepfıstığı: Saydığım baklavacılardan da alabilirsiniz, Almacı Pazarı'ndan da.
  • Yarı Değerli Taşlar: Her gittiğimde kendimi kaptırıp aldığım taştan rengarenk hatta ton ton kolyelerimi Zincirli Bedesten'den aldım. Bunları tesbih olarak da çokça satıyorlar.
  • Sedefli Ürünler: Biraz cep yaktıklarından, biraz da sevmediğimden olsa gerek ben almadım. Ancak sedef ile süslenmiş bir çok ürünü Bakırcılar Çarşısı'nda bulabilirsiniz.
  • Kumaş: İpek Yolu geçer de ipek kumaş satılmaz mı? Yemeni ve kutnular çeşit çeşit.
  • Deri Ürünler: Rengarenk çarıklar benim favorim. Daha modern ürünler de dükkanlarda sizi bekliyor.
  • Kurutulmuş Sebzeler: Kuru patlıcanı, biberi, bamyası, kabağı... Artık aklına ne gelirse Almacı Pazarı'ndan bavula doldur.
  • Çingene Kız Magneti: Zeugma müzesinin en meşhur eserinin magnetini almadan dönmeyin. Fotoğrafının çekilmesi yasak bari magneti olsun.
Son Notlar:
  • Konaklar akşamları biraz serin olabiliyor, kalın pijama götürmek de fayda var.
  • Her mevsim gidilip, alışveriş yapılıp, yenip içilip dönülebilir. Haftasonunu geçirmek için Türkiye'nin en iyi adreslerinden biri.
  • Bazı mekanların isimleri başka renk ya, işte siz hemencecik tıklayabilin diye ben onlara link koydum. Korkmadan tıklayabilirsiniz.
  • Valla ben Antep'i gezmeye doyamam. Salçalarına, baharatlarına, kahve ve yemeklerine ise hiç doyamam. Almışım zaten kilocukları, yarın spor salonuna başlıyorum. Yine de beni ziyarete gelirken fıstıklı kurabiye olsun, salça olsun getirirseniz hayır demem :)
Devamını oku »

18 Kasım 2015 Çarşamba

Biraz da Klasik Müzik...

Haftanın ev sevdiğim zamanı geldi... Her çarşamba öğlen 12.30'da Museumplein'deki konser binasında (Het Concertgebouw) ücretsiz klasik müzik konserleri oluyor ve ben bu öğlenleri iple çekiyorum.

Bugün de bisikletime atladım, geldim. Biletleri dağıtmaya 11.30'da başlıyorlar ve turistlerin yoğun ilgisi nedeniyle öncesinde sıra oluyor. Ben 11.40 gibi geliyorum ve sıra bitmiş oluyor, daha geç de gelinebilir ancak bilet kalmama riski var, çünkü salonun kapasitesi 450 kişi. Neyse, bugün de aldım biletimi oturdum kenara, salona almalarını beklerken bu postu yazıyorum :)

Konser binasının iki salonu var ve bu konserler küçükte oluyor, ayda bir kez de büyük salonda orkestranın provasını izleyebiliyorsunuz. Bu arada konserleri bazen cuma öğlene de alabiliyorlar, gitmek isterseniz mutlaka Concertgebouw'un sitesinden programına göz atın. Konserler yarım saat sürüyor. 

Konser çıkışları ise mutlaka konser binasının ışıl ışıl kafesinde bir kahve içiyorum. Kahveleri de kafenin kendisi kadar güzel. Bazen bilgisayarım oluyor yanımda photoshop yapıyorum veya bloguma post yazıyorum, bazen bugünkü gibi kitabımla geliyorum, bazen de yanımda bir arkadaşım oluyor ve muhabbet tatlı gelip saatin nasıl geçtiğini farketmiyorum.

Bu arada balkondaki yerimi aldım. Salon 450 kişinin uğultusuyla çalkalanıyor. Birazdan ışıklar azalacak ve bu kadar insan büyük bir saygıyla çıt bile çıkarmayacak. Bekliyorum, bekliyooorummmm veeeee TIP! 



Devamını oku »

12 Kasım 2015 Perşembe

Bir Sütyen Hikayesi

Bir gün bir Türk, bir Alman, bir Fransız kadın yine Hollandaca kursundaymış. Kıyafetlerin Hollandaca'larını öğreniyorlarmış. "Beha"nın sütyen demek olduğunu söylemiş öğretmenleri. Alman olan Almanca'da da "BH" oldugunu soylemis. Zaten çoğu kelimenin Almanca ve Hollandaca'da benzer olduğunu bilen Türk bu duruma pek şaşırmamış, sadece BH'nin neyin kısaltması olduğunu merak edip arkadaşına sormuş. Alman demiş "Büstenhalter", Türkçe'de "Büst Taşıyıcı" gibi bir anlamı oluyormuş. Bu konuşmaya kulak misafiri olan Fransız, kendilerinin de aynı mantıktan yola çıkarak sütyene "Soutien gorge" dediklerini söylemiş. Türk bunu doyunca şok olmuş çünkü Fransız arkadaşı biraz önce yukarıdaki kelimeyi "Sütyen Gorj" şeklinde telaffuz etmiş. Bizim zavallı Türk ömrü boyunca sütyenin süt kelimesinden türediğini düşünürken, görmüş ki bu kelime de Fransızca'dan Türkçe'ye geçmiş. 

Dil kursu bitmiş, Türk evine gelmiş. Bir yandan akşamki bir Yunan, bir Fransız, bir Alman, bir İtalyan, bir Amerikalı, bir Kanadalı ve bir Türk'ten oluşan grup yemeğine kuru patlıcan dolmalarını yetiştirmeye çalışırken demiş ki dolmaları yakma pahasına da olsa bu bilgiyi insanoğlu ile paylaşmalıyım. 

Bu yazı yazılırken 24 adet kuru patlıcan dolması yanmıştır...
Devamını oku »

9 Kasım 2015 Pazartesi

Sonbahar'ın En Güzel Hali: Yedigöller

Aslında bu yazım da Gay Pride yazım gibim fotoğraflarla dolu olsun isterdim ancak ülke değiştirme sırasında bir tane harddiskimiz kaybolmuştu ve ben de düzenli olsun mantığı ile her Yedigöller'e gittiğimde çektiğim fotoğraflarını tek dosyada oraya koymuşum. Belki çıkar bir yerlerden, umudumu kaybetmek istemiyorum ama şimdilik Facebook'taki bir kaç fotoğrafla idare edeceğim. İlk olarak da Oki'nin çektiği "Beliz ve Sonbahar" isimli fotoğrafı koyayım :) 

Gelelim Yedigöller gezi rehberimize...
Yedigöller Milli Parkı sonbaharda sarı ve kırmızının her tonunu görebileceğiniz, fotoğrafçıların gözbebeği bir cennet. Adından da anlaşılacağı gibi parkta yedi tane göl vardır. İsimleri sırasıyla; Seringöl, Büyükgöl, Deringöl, Kurugöl, Nazlıgöl, İncegöl, Sazlıgöl'dür.

Nasıl Gidilir?
Yedigöller Milli Parkına ulaşmak çok da kolay değildi ve ben olmamasını yeğlerdim ki o cennetimizi de günübirlik piknikçiler ile kaybetmeyelim. Ancak gel gör ki tam Yedigöller'in en çok ziyaret edildiği mevsim olan sonbahardan önce Bolu merkezden gidilen yolu mis gibi asfaltlamışlar. Bu yolu Ankara'dan da İstanbul'dan da gelenler kullanabilir. İstanbul'dan gelenler ayrıca Yığılca yolunu da kullanabilirler, bu yol hala çetrefilli. Bir de iki yol için de arabayı kullanan kişinin acemi olmamasını tavsiye ederim çünkü yollar hala çok virajlı ve tek şerit. Eğer gece kalmayacaksanız da hava kararmadan dönüş yoluna koyulun. Kendi arabasıyla gelmek istemeyenler ise sonbaharda tur şirketlerince sürekli düzenlenen kamplı veya günübirlik Yedigöller turlarına katılabilirler. Benim Karadeniz için vazgeçilmezim Bukla Tur.  Deep Nature'ın da iyi olduğunu biliyorum.



Ne Zaman Gidilir?
Tabiki de sonbaharda! Özellikle Ekim diye düşünüyorum. Eylülde yapraklar sararsa da Ekim, Kasım gibi göller ve yerler dökülen yapraklarla kaplanıyor ve toprak nerde bitiyor göl nerde başlıyor belli olmuyor. Aşağıdaki fotoğraf mesela gölün üstü. Süper ötesi! 




Nerede Kalınır?
Yedigöller Milli Parkı'nda çadır kampı dışında konaklanılabilecek bungalovlar da mevcut ancak hiç müsait olmazlar. Yani konaklayacaksanız çadırı tek seçenek olarak düşünebilirsiniz. Tuvaletler son gittiğimde düzeltilmişti ve gayet temizdi. Yine de ben olsam çantama sabunumu, tuvalet kağıdımı koyarım; ne olur ne olmaz...




Ne yapılır?
Fotoğraf makinesi elde trekking'e başlanır, gölleri şelaleyi göreyim derken saatler geçer. Sonra mangal alanına dönülür, mangal yakılır. Sucuk ekmekler afiyetle yenir, üstüne termostaki sıcacık çaydan da içilir. Offf daha ne olsun? 
Yanınızda su, yiyecek, mangal kömürü (mangal orda var, taşımanıza gerek yok), fotoğraftaki gibi mangal teli ve tabi ki tripodunuzu, fotoğraf makinenizi ve geniş açılı lensinizi unutmayın. 
Gece kalacaklar gece yıldızları yada sabah gün doğumunu fotoğraflayabilirler.

Son olarak akşamları serin olduğunu ve benim gittiğim zaman 3G'nin de (artık Türkiye kaç G'de ben anlayamıyorum, ondan ülkeden ayrıldığımda kaçsa onu söylüyorum) hatta telefonun da çok çekmediğini belirtiyim. Huzur dolmanız dileğiyle...
Devamını oku »